Każdy uczestnik II Interdyscyplinarnej Konferencji Naukowej Pies i Kot w Nauce i Praktyce, który jest pracownikiem instytucji naukowej (uczelni wyższej/instytutu) ma możliwość bezpłatnego opublikowania artykułu w recenzowanej monografii naukowej, za który zgodnie z aktualnym komunikatem MNiSW przysługuje 20 punktów.

Praca przesłana do monografii powinna być zgodna z tematyką konferencji, a więc poruszająca zagadnienia dotyczące kondycji i zdrowia zwierząt towarzyszących w ujęciu holistycznym.

Komitet Organizacyjny konferencji zastrzega sobie prawo do odrzucenia prac nie wpisujących się w tematykę monografii.

Redakcyjne wytyczne i wymogi edytorskie dla autorów monografii

Tekst prosimy przygotowywać używając szablonu dostępnego do pobrania poniżej.

Prace mają mieć charakter przeglądowy (analizujące istniejącą literaturę przedmiotu). Dlatego niezbędnym wymogiem jest dogłębny przegląd aktualnego piśmiennictwa, który powinien obejmować co najmniej 40 pozycji bibliograficznych. Informujemy, że każda z prac zostanie poddana procedurze recenzji wydawniczej. 

Oświadczenie do monografii

Prosimy o wypełnienie "Oświadczenia o przekazaniu praw autorskich" do przesłanej monografii na II Interdyscyplinarną Konferencje Naukową Pies i Kot w Nauce i Praktyce „Kondycja i Zdrowie Zwierząt Towarzyszących w Ujęciu Holistycznym”. Powyższe Oświadczenie jest niezbędne, aby monografia naukowa mogła zostać opublikowana.

• Oświadczenie o przekazaniu praw autorskich

Informacje ogólne:

• arkusz wydawniczy: arkusz autorski + wszystkie informacje niebędące twórczością autora;
• arkusz drukarski: 16 stron druku (format A5 lub B5) bez względu na ich zadrukowanie;
• formatka: 1 strona przeznaczona do druku;
• strona obliczeniowa: 1800 znaków graficznych (łącznie ze spacjami).

 
Prace powinny spełniać następujące wymogi: 

• stanowić spójne tematycznie opracowanie naukowe;
• przedstawiać określone zagadnienie w sposób oryginalny i twórczy;
• powoływać się na właściwe piśmiennictwo;
• prace w języku polskim powinny posiadać tytuł w języku angielskim;
• format A4;
• marginesy 2,5 cm z każdej strony;
• czcionka tekstu Times New Roman 12 pkt.;
• informacje o autorach (imię i nazwisko, afiliacja) bez pogrubienia/kursywy;
• odstęp półtora wiersza w całej pracy;
• plik nazwany nazwiskiem pierwszego autora (Nowacki.docx).
• wszystkie elementy graficzne zamieszczone w pracy (np. rysunki, wykresy, fotografie) powinny być czarno-białe.

Ryciny i podpisy pod rycinami: 
Wszystkie ryciny (rysunki, wykresy i fotografie) powinny być opatrzone kolejną numeracją i podpisem objaśniającym oznaczenia elementów rysunku. W przypadkach uzasadnionych merytorycznie, jeżeli elementy ryciny są objaśnione w tekście z powołaniem się na odpowiednie oznaczenia, w podpisie można objaśnienia nie powtarzać. Podpisy należy podać mniejszą czcionką (11 pkt), jednakową w obrębie całej pracy, w odległości co najmniej 6 pkt od dolnej krawędzi ryciny. Na końcu podpisu nie stawia się kropki; należy również unikać stawiania kropek w tekście podpisu (w niezbędnych przypadkach stosować średnik). Ryciny powinny być opatrzone pełną informacją oraz adnotacją bibliograficzną o źródle. Wszystkie ryciny, fotografie i tabele powinny być przygotowane w odcieniach szarości (bez kolorów).

Tabele słowno-liczbowe i tablice:
Nazwę tablica należy stosować (jednolicie w obrębie jednej pracy), jeżeli występują w niej również zestawy ilustracji; dla zestawów słowno-liczbowych należy stosować nazwę tabela. Tablice i tabele należy opatrywać tytułami. Jeżeli autor powołuje się w tekście na tablice, należy je również opatrzyć numerami. Oznaczenia należy podać cyframi arabskimi, stosując numerację ciągłą w obrębie całej pracy. Krótkie objaśnienia, dotyczące poszczególnych elementów tablicy, należy wydzielać w formie przypisów umieszczonych pod nią. Pod każdą tablicą i tabelą należy umieścić pełną informację o źródle, z którego pochodzi jej treść. Tabele i tablice powinny zostać sporządzone czcionką o 1 pkt mniejszą od tekstu zasadniczego.

Aneksy:
Aneksy dodane przez autora należy umieszczać przed wykazem bibliografii. Aneksy należy opracowywać jak oddzielne teksty, stosując te same zasady ogólne, które obowiązują przy opracowywaniu tekstu głównego.

Elementy tekstu:
Imiona i nazwiska - cytowane w tekście należy podawać w całym tekście według jednolitej zasady; dotyczy to zwłaszcza stosowania oryginalnej lub spolszczonej formy imienia i nazwiska. Imiona i nazwiska pisane w oryginalnej formie w alfabecie niełacińskim zaleca się podawać w transliteracji. Powołania na cytowane pozycje bibliograficzne należy umieszczać w nawiasach okrągłych –nazwisko (-a) + rok lub tytuł + rok (od najstarszej pozycji). Jeżeli autorów jest trzech i więcej, podawać nazwisko pierwszego autora z dopiskiem: i in., np. (Sikorski i in. 2012; Zawadzki 2013).
Daty - w cyfrowych zapisach dat należy stosować jednolicie cyfry arabskie oraz jednakowe znaki interpunkcyjne (np. 18.05.1994 r.). 
Objaśnianie skrótów - skróty nieprzyjęte ogólnie, mogące budzić wątpliwości lub ustalone specjalnie dla danego dzieła, należy objaśnić w wykazie skrótów. Jeżeli skróty występują tylko we fragmencie dzieła lub wymagają szerszego omówienia, można je objaśnić w samym tekście lub w przypisach u dołu stronic, na których występują po raz pierwszy.
Powiązanie tekstu z przypisami - tekst można łączyć z przypisami za pomocą odnośników (odsyłaczy) umieszczonych po wyrazach, wyrażeniach lub zdaniach, do których przypisy się odnoszą.
Wyróżniane elementy tekstu - w tekście należy wyróżniać znaki matematyczne i logiczne oraz oznaczenia i terminy specyficzne dla danej dyscypliny naukowej. Ponadto można wyróżniać np. wtrącone wyrażenia obce, nazwiska, tytuły cytowanych dokumentów oraz fragmenty tekstu lub terminy, na które autor chce zwrócić uwagę czytelnika. Wymienione elementy tekstu można wyróżniać przez stosowanie pisma pochyłego, spacjowania, pisma półgrubego, kapitalików. 

Wzory:
Symbole matematyczne stosowane we wzorach muszą być jak najprostsze i używane konsekwentnie w całej pracy. Wszelkie oznaczenia literowe (oprócz stałych matematycznych) powinno się objaśniać w pierwszym miejscu ich występowania, chyba że uwzględnia je spis oznaczeń. Wzory i równania matematyczne (oprócz prostych wyrażeń pomocniczych) umieszcza się w osobnym wierszu i traktuje jako integralną część zdania, pozostającą z nim w związku logicznym. Po wzorach wyodrębnionych z tekstu można stosować interpunkcję, chyba że zmienia to ich sens. Proste wyrażenia ułamkowe, pozostawione w tekście, należy pisać, stosując kreski skośne, a nie kreskę ułamkową. Wzory otrzymują numerację ciągłą w obrębie całej książki. Można je również numerować w obrębie rozdziału (a nie podrozdziału), nadając im numer dwuczęściowy (pierwsza część to numer rozdziału, a druga – kolejny numer wzoru w rozdziale); dotyczy to dzieł, w których zastosowano numerację liczbową wielorzędową. Wzory numeruje się cyframi arabskimi i ujmuje w nawiasy okrągłe. Numer wzoru umieszcza się po jego prawej stronie, przy końcu kolumny. Grupom wzorów jednorodnych i układom równań przypisuje się jeden numer umieszczany na wysokości środkowego wiersza. Wzory wielowierszowe niemające charakteru jednorodnego otrzymują numerację na wysokości ostatniego wiersza.

Piśmiennictwo:
Opisy bibliograficzne w tekście należy podać w systemie harwardzkim. System ten wymaga każdorazowo po odwołaniu się do publikacji innego autora podania w tekście zasadniczym – w nawiasie okrągłym – nazwy tego autora i roku wydania jego pracy. Pozycje w systemie harwardzkim szereguje się alfabetycznie wg nazwisk autorów, a prace jednego autora – wg lat wydania – od najstarszych do najnowszych.

Przykład zapisu cytowanych prac w piśmiennictwie:
1. Miodek J., 2002, Słownik ojczyzny polszczyzny, Wrocław, Wydawnictwo Europa, ISBN 83-87977-92-6. 
2. Michnikowski M., 2003, Systemy wspomagania decyzji, w: Informatyka medyczna, red. R. Rudawski, Warszawa, PWN s. 97–116. 
3. Turski w., 1972, Projektowanie oprogramowania systemów liczących, w: Projektowanie maszyn i systemów cyfrowych. Materiały z Ogólnopolskiego sympozjum, Warszawa 2–5 czerwca 1971, Warszawa, PWN, 28–37. 
4. PN-ISO 6579. 2003. Ogólne zasady wykrywania pałeczek Salmonella. 
5. Bobińska M., Ryzykowny kurs, Gazeta Prawna 3 czerwca 2002, archiwum.info.pl.jpg/indeks..., dostęp: 7 czerwca 2002. 
6. Bibliografię należy umieszczać po tekście głównym i uzupełniających go materiałach (np. po aneksie, załącznikach), a przed streszczeniami obcojęzycznymi. 

Szablon do pobrania 
Przygotowując rozdział w monografii prosimy korzystać z szablonu: 

• Szablon - monografia naukowa 

Pliki z odpowiednio sformatowanym tekstem wraz z podpisanym skanem "Oświadczenia o przekazaniu praw autorskich" prosimy przesyłać w terminie do 22 maja 2026 r. na adres: inga.kowalewska@zut.edu.pl